Max Assies en de bloedploeg

Max Assies, een van de zonen van de bekende Drentse verzetsfamilie, was tijdens de mobilisatie in 1939-1940 in dienst als vaandrig der Infanterie. Na de capitulatie in mei 1940 werkte hij als chef van de onderafdeling vervoer van het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening in Assen.
Verzetsactiviteiten. Vanaf 1943 behoorde hij tot Landelijke Organisatie voor Hulp aan Onderduikers (LO) en de Landelijke Knokploegen (LKP) in Drenthe. 

Door JAN LIBBENGA

Op 28 februari 1944 werd Assies gearresteerd in Assen. Eind maart werd hij overgebracht naar het Huis van bewaring in Groningen. Hij werd omstreeks 21 mei 1944 op transport gesteld naar Amersfoort en vervolgens naar kamp Vught.

Op 2 juni werd Assies door het Polizeistandgericht in Den Bosch ter dood veroordeeld. Samen met 28 andere verzetsmensen werd hij op 6 juni 1944 gefusilleerd in het duingebied bij Overveen en daar begraven in een massagraf.

Wijlen auteur Paul van de Water heeft Assies in zijn boek over de Landwacht gekoppeld aan de Bloedploeg en die foutieve informatie is daarom ook terechtgekomen op Wikipedia. Max was echter al overleden maanden voordat de bloedploeg werd opgericht in Hoofddorp. Hun taak: het begeleiden van vluchtende NSB'ers naar Westerbork. 

Nieuw boek over de gevreesde Norger bloedploeg

Voorjaar 2027 verschijnt het boek over De Norger bloedploeg, een extreem gewelddadige groep landwachters, zaaide na Dolle Dinsdag in september 1944 dood en verderf in de kop van Drenthe.

Commandant Gerrit Sanner hield zich met zijn handlangers intensief bezig met het opsporen, arresteren en mishandelen van verzetsmensen en onderduikers. In een gevorderde villa in Norg werden gevangenen verhoord, waarbij de ploeg werd bijgestaan door de Sicherheitsdienst en een groep hulplandwachters.

Een van de martelmethoden bestond uit het onderdompelen van gevangenen in een ijskoud bad, totdat zij het bewustzijn verloren. De mishandelingen werden zonder zichtbare terughoudendheid uitgevoerd. Zo werden zelfs vrouwen uitgenodigd om de verhoren en mishandelingen bij te wonen.

In enkele maanden tijd wist de bloedploeg het verzet in onder meer Diever, Veenhuizen, Een, Norg en Roden zware schade toe te brengen. Verschillende verzetsmensen werden gearresteerd, gemarteld of gedood.

Na de bevrijding werd Sanner als enige lid van de bloedploeg ter dood veroordeeld. Drie van zijn handlangers wisten te ontkomen. Een van hen hield zich vervolgens 27 jaar lang verborgen in zijn ouderlijk huis.

Jan Libbenga, zelf afkomstig uit Veenhuizen, reconstrueerde de geschiedenis van de bloedploeg aan de hand van zeker zeventig strafdossiers uit het Centraal Archief Bijzondere Rechtspleging (CABR) en archiefmateriaal van het NIOD.